Er is dat ene doel dat je al te lang voor je uit schuift. Meer geld. Meer vrijheid. Eindelijk dat ene ding neerzetten. In drie maanden 1-op-1 breken we het patroon dat je tegenhoudt, en zetten we het neer.
Ik kies voor mezelf →Van buiten gaat het goed. Je werkt hard, je bent goed in wat je doet. Maar dat ene doel — die stap, dat plan, die volgende stap in geld of vrijheid — blijft liggen. Niet omdat je het niet kunt. Omdat hetzelfde patroon je elke keer weer terugtrekt.
Meer kennis of harder werken lost dat niet op. Een ander patroon wel.
Je prijs verhogen, dat aanbod lanceren, die deal sluiten die je uitstelt.
Uit een rol stappen die niet meer bij je past, of een grens stellen die je nooit stelde.
Dat project starten, die verandering doorzetten die je al twee jaar in je hoofd hebt.
Ik voel me weer twintig. Als een onbeschreven blad, waarbij mijn leven weer helemaal openligt. Alleen nu met de wijsheid, vaardigheden en het zelfinzicht van nu.
Van buiten had Edwin het voor elkaar. Maar vanbinnen voelde hij zich gevangen. Bang om de verkeerde keuze te maken. Bang om zekerheid los te laten. En vooral bang voor wat er zou gebeuren als hij eindelijk voor zichzelf zou kiezen.
Nu plant hij een sabbatical van drie maanden, de bossen en bergen in. Iets waar hij al jaren van droomde.
De startdatum is flexibel en plannen we samen tijdens de intake. We starten in ieder geval niet voor september.
Dat maken we samen scherp tijdens de intake. Je hoeft niet met een kant-en-klaar plan te komen, alleen met het besef dat er iets moet veranderen.
Hier werk je volledig 1-op-1, gericht op één doel dat jij kiest. Geen vaste groep of vast lesrooster — de modules komen op het moment dat jij ze nodig hebt.
Loslaten wat vertrouwd is, is krachtiger dan blijven waar je langzaam jezelf verliest. De versie van jou die haar doel al heeft bereikt is er al. Ze wacht op jouw keuze.
Ik kies voor mezelf →